Η Αγάπη είναι το Δείπνο της Βασιλείας του Θεού

Αββά Ισαάκ του Σύρου

Η Αγάπη είναι η Βασιλεία, που μυστικά υποσχέθηκε ο Κύριος στους Αποστόλους ότι θα φάνε στη Βασιλεία Του. 

Διότι το «να τρώτε και να πίνετε στο δικό μου τραπέζι στη Bασιλεία μου» (Λκ. 22, 30) τί άλλο είναι παρά η αγάπη; 

Γιατί η Αγάπη του Θεού μπορεί να θρέψει τον άνθρωπο, χωρίς αυτός να τρώγει και να πίνει. 

Η Αγάπη, ακόμη, είναι το κρασί που ευφραίνει την καρδιά του ανθρώπου (Ψ. 93, 16).

Μακάριος είναι αυτός που ήπιε από τούτο το κρασί. 

Από αυτό ήπιαν οι ακόλαστοι, και ένιωσαν ντροπή, 

οι αμαρτωλοί και λησμόνησαν τους δρόμους της αμαρτίας, 

και οι μέθυσοι και έγιναν νηστευτές, 

και οι πλούσιοι και πεθύμησαν τη φτώχεια, 

και οι φτωχοί και πλούτισαν με την ελπίδα,

και οι άρρωστοι, και έγιναν υγιείς, 

και οι αγράμματοι και έγιναν σοφοί.

isagiastriados

«Σήμερα, θέλω να κάνω αυτή την προσευχή...

... και να λέω μέσα μου διαρκώς

αυτά τα λόγια:

Στηρίζομαι στην αγάπη του Θεού.

Στηρίζομαι στην αγάπη του Θεού.

Κάθε μια λέξη θέλω να την καταλάβω.

Στηρίζομαι στην αγάπη του Θεού.

Σ’ αυτή την αγάπη εμπιστεύομαι τον εαυτό μου

και όλα τα θέματά μου.

Προσωπικά, οικογενειακά,

συναισθηματικά,

υγείας, οικονομικά, τα πάντα.

Σ΄αυτή την αγάπη αφήνω κι όσους αγαπώ,

και ηρεμώ.

Συγγενείς, φίλους, παιδιά,

σκυλιά, γατιά, όλους.

Μέσα στην αγκαλιά του Θεού

ακουμπώ το παρόν και το μέλλον μου.

Πιστεύω στη δύναμή Σου, Θεέ μου.

Πιστεύω στη σοφία Σου.

Είμαι σίγουρος για την καλοσύνη της καρδιάς Σου,

παρόλη τη συχνή σκληρότητα

των τρόπων Σου.

Στο ‘χω πει – όλοι στο ‘χουμε πει

και στο λέμε συνέχεια-

πως μας πονάς πολύ,

Κύριε.

Μα όλα γίνονται για έναν άγιο σκοπό.

Όταν η πίστη είναι μέσα μου ζωντανή,

πιστεύω ότι κάτι όμορφο θα βγει στο τέλος.

Μέσα από πόνο και δάκρυα,

με κύματα άγρια,

και ψύχος πολικό

ή καύσωνα και έρημο Σαβάνας.

Και προσδοκώ

ανάσταση νεκρών ελπίδων,

ονείρων και καημών,

και πόθων που μαράθηκαν.

Και βαδίζω μέσα στο Φως Σου.

Έστω με πατερίτσες.

Γιατί κι αυτές μπροστά Σου,

Κύριε,

φωσφορίζουν,

και στάζουν

στην καρδιά μου

ελπίδα.

Αμήν.»

π. Ανδρέας Κονάνος

Κόκκινη καρδιά κι ας έχει και πληγές

"... Ανοίξτε την καρδιά σας. Μην φοβάστε μην πληγωθεί. Αν πληγωθεί τουλάχιστον θα ματώσει, θα δείξει ότι ζει, ότι προσπαθεί, ότι υπάρχει αίμα μέσα της.
Νεκρή όμως είναι εκείνη η καρδιά που μένει πάντα μόνη, κι ας μην έχει πάνω της καμία πληγή.

----------------------------

Και στον Χριστό αρέσουν οι καρδιές που έχουνε τα σημάδια της αγάπης, του έρωτα, της μάχης, της ήττας, της προδοσίας, ακόμα και της αμαρτίας. Πιο πολύ αυτές οι καρδιές Του αρέσουν, που αν και πληγωμένες δεν το έβαλαν κάτω, δεν παραδόθηκαν, δεν συνθηκολόγησαν.

Ο Χριστός έλεγξε εκείνες τις καρδιές τις "αψεγάδιαστες" που όμως αντί για το κόκκινο χρώμα της ζωής και του πόνου είχανε το γκρι. 

Το γκρι της μοναξιάς, της ψευτοευσέβειας, της ψευταρετής, της ανέραστης ζωής, της άρνησης της αγάπης στο πρόσωπο του συνανθρώπου, της άρνησης του πόνου για χάριν της αγάπης Του".

Απόσπασμα από ανάρτηση του π. Παύλου Παπαδόπουλου (εδώ)

aoratigonia