«Εάν έχεις καρδιά μπορείς να σωθείς..»

Πρέπει να μπορείς να αγαπήσεις...
Για να υπάρχει Νυμφίος πρέπει να υπάρξει νύμφη. 

Δηλαδή η πιο βαθιά καθάρια γωνιά της ψυχής μας. Αυτή είναι η νύμφη. 

Όμως για να πραγματοποιηθεί συνάντηση αυτή χρειάζεται έρωτας. 

Στο γεροντικό λέει, «εάν έχεις καρδιά μπορείς να σωθείς..». 

Δηλαδή εάν μπορείς να αγαπήσεις και να δοθείς δίχως κρατούμενα και υπολογισμούς, τότε μπορείς να βρεις τον Θεό, τον άλλον.

Πόσες φορές στο χώρο της θρησκείας, άνθρωποι του νόμου και όχι της Χάριτος, δεν μας είπαν ότι ο έρωτας, η αγάπη, ο πόθος και η έλξη, η δίψα για τον άλλον, είναι αμαρτία; 

Πόσες φορές δεν ενοχοποίησαν εκείνο που μας κάνει ανθρώπους, την επιθυμία, την δίψα, την ελευθερία και θέληση να κινηθώ προς τον άλλον;

Μπορεί όμως ένας ανέραστος άνθρωπος να γνωρίσει τον Χριστό; 

Κάποιος που φοβάται να δοθεί, να αφεθεί, να τσαλακωθεί, να πέσει στα πατώματα, να κλάψει και να πενθήσει, μπορεί να αισθανθεί την παρουσία του Νυμφίου;
Μονάχα η αγάπη ξέρει να δίνει χωρίς να ζητάει, να ζει χωρίς να υπολογίζει, να αφήνεται χωρίς να κρατιέται, να πεθαίνει για τον αγαπημένο της.

Η εκκλησία του Χριστού, του Αγίου Πορφυρίου και Ισαάκ του Σύρου, μας λέει ότι για σωθείς, πρέπει να προσέξεις κάτι πολύ σημαντικό, να μην χάσεις την καρδιά και την ανθρωπιά σου.

Πολλές φορές στην προσπάθεια μας να γίνουμε «πνευματικοί άνθρωποι» χάσαμε την ανθρωπιά μας.

«Αναζητώντας» τον Θεό, χάσαμε τον άνθρωπο. 

Εάν δεν μάθεις να ερωτεύεσαι, να αγαπάς, να συνδέεσαι, να σχετίζεσαι, να μοιράζεσαι, να δίνεσαι και να ταπεινώνεσαι, δεν θα αναγνωρίσεις ποτέ στο πρόσωπο του Νυμφίου της Μεγάλης Εβδομάδος τον Χριστό.
Θα βλέπεις τα κατορθώματα και τις πνευματικές αρετές σου. Τους νόμους και κανόνες που αρέσκεσαι να επιδίδεσαι ικανοποιώντας το "εγώ" σου, μα δεν θα μάθεις ποτέ ότι, 

«Σε κάθε έρωτα ξαναζεί η εμπειρία της γεύσης του παραδείσου και της απώλειας του....»

π. Λίβυος

Ο Χασάν και η Παναγία

Γνωρίσαμε τον Χασάν σε ένα συνεργείο αυτοκινήτων.
Ομιλητικότατος ο Χασάν, γλώσσα δεν έβαζε μέσα.
Ο Χασάν είναι από την Αίγυπτο, κοντά στην Αλεξάνδρεια.
Αναγκάστηκε να φύγει από την Πατρίδα του από το καθεστώς Μουμπάρακ.
Βρήκε καταφύγιο με την οικογένειά του στην πατρίδα μας.
Η οικογένεια του είναι η γυναίκα του, τέσσερις κόρες και ένα αγοράκι.
Η μεγάλη του κόρη είναι γιατρός στην κλινική του Γιακούμπ.
Η άλλη, φοιτά στο πανεπιστήμιο εδώ.
Οι δυο μικρότερες κόρες είναι στο γυμνάσιο.

Ο Χασάν είναι γεωπόνος και ήρθε να επιμεληθεί το περιβολάκι μας.
Ήρθε με τις δυο του κόρες τις μικρές, αυτές που πάνε στο γυμνάσιο εδώ. Οι κόρες του μιλάνε άπταιστα ελληνικά. Εδώ γεννήθηκαν, εδώ μεγάλωσαν, εδώ σπουδάζουν.

Την μια την κόρη του, την λένε Μαρία.

— Χασάν, μουσουλμάνος είσαι;
— Ναι, βέβαια, απάντησε.
— Και το Μαρία πως προέκυψε;
— Από το όνομα της Παναγίας!
— ...
—  Τιμούμε κι εμείς την Παναγία! Εγώ τουλάχιστον την τιμώ. Έχω μεγάλο σεβασμό στην Παναγία!

Ο Χασάν ήρθε και δούλεψε 2-3 φορές στο περιβολάκι. Ήταν συνεπής, εργατικός, γνώστης του αντικειμένου και ευσυνείδητος. Έπαιρνε και πρωτοβουλίες, έκανε πράγματα πέρα από τα ζητούμενα.
Γνωριστήκαμε καλύτερα.
Ο Χασάν είναι είναι ένας Καλός Άνθρωπος. Είχε στη ζωή του και εδώ και κάτω, ευκαιρίες ... διαφθοράς. Αντέδρασε, με κίνδυνο να χάσει τη δουλειά του ή και την παραμονή του εδώ.

Με προβλημάτισε ο Χασάν.

Συνάντησα τον Γέροντα.
— Γέροντα, ένας μουσουλμάνος, που είναι στο βίο του και την πολιτεία του καλύτερος από πολλούς από εμάς τους Ορθόδοξους, έχει καμιά προοπτική για καμιά γωνίτσα στον Παράδεισο;
— Γιατί; Αυτός δεν είναι παιδί του Θεού;
— Μα, άκουσε τον Λόγο του Θεού, ή τουλάχιστον είχε την δυνατότητα να τον ακούσει και δεν τον υιοθέτησε.
— Τον άκουσε εκ κοιλίας; είχε την δέουσα αγωγή, διδάχθηκε τον Λόγο του Χριστού;
— Δηλαδή, στην Κρίση, όλα λαμβάνονται υπόψη;
— Τα πάντα!
— Και όπως λέει ο Παύλος, «Εὐλογητὸς ὁ Θεός, ὁ πάντας ἀνθρώπους θέλων σωθῆναι …»

Δόξα τω Θεώ, η Ελπίδα υπάρχει για όλους!

Το Χαμομηλάκι 

«... γενόμενον ἐκ γυναικός ...»

«Αδελφοί, ὅτε ἦλθε τὸ πλήρωμα τοῦ χρόνου, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ, γενόμενον ἐκ γυναικός, γενόμενον ὑπὸ νόμον, ἵνα τοὺς ὑπὸ νόμον ἐξαγοράσῃ, ἵνα τὴν υἱοθεσίαν ἀπολάβωμεν.
Ὅτι δέ ἐστε υἱοί, ἐξαπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸ Πνεῦμα τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ εἰς τὰς καρδίας ὑμῶν, κρᾶζον· ἀββᾶ ὁ πατήρ. ὥστε οὐκέτι εἶ δοῦλος, ἀλλ' υἱός· εἰ δὲ υἱός, καὶ κληρονόμος Θεοῦ διὰ Χριστοῦ.» 

Προς Γαλάτας (δ΄ 4-7) 

Αυτά μας είπε ο Παύλος των Εθνών, που πάει να πει:

Σήμερα, είναι το πλήρωμα του Χρόνου.
Σήμερα τελειώνει η προετοιμασία του Ανθρώπου.
Σήμερα αρχίζει η Εφαρμογή του Σχεδίου για τη Σωτηρία του Ανθρώπου.
Σήμερα Επιλέγεται η Γυναίκα που δίνει Σάρκα και Οστά στον Λόγο του Θεού.

Σήμερα αυτή η Γυναίκα αναδεικνύεται από υποδεέστερη, σε «τιμιωτέρα τῶν Χερουβείμ, καὶ ἐνδοξοτέρα ἀσυγκρίτως τῶν Σεραφείμ.»
Σήμερα όλοι, πλούσιοι και φτωχοί, δούλοι και αφεντικά, γυναίκες και άνδρες, μυημένοι και αμύητοι γίνονται Ίσοι, γίνονται αδέρφια του Χριστού.
Σήμερα τα Νήπια του Κόσμου γίνονται Κληρονόμοι του Πατέρα.

Από Σήμερα και μετά, είναι στο χέρι μας αν θα τιμήσουμε την Κληρονομιά που μας εδόθη. 

hamomilaki