Ο Ωραίος Ασπασμός!

Η ρήξη στους κόλπους της νεοσύστατης Εκκλησίας ήταν γεγονός. Από την μια μεριά ο Πέτρος και από την άλλη ο Παύλος. Ο Πέτρος, ο κορυφαίος των Αποστόλων, η πέτρα που ο Χριστός οικοδόμησε την Εκκλησία. Ο Παύλος, ο πρώην διώκτης, μαχητής, μορφωμένος, πολύγλωσσος, Ρωμαίος πολίτης.

Ο Πέτρος καθοδηγεί την Εκκλησία. Έχει ευθύνη, ευθύνη απέναντι στο Χριστό, απέναντί στο πλήρωμα της νεοσύστατης εκκλησίας, ευθύνη απέναντι στον εαυτό του.
Ο Πέτρος, ποτισμένος με το πάθος της αυτοθυσίας του, ολιγώρησε όταν δεν έπρεπε, λιποψύχησε. Τώρα πρέπει να αποδείξει ότι μπορεί να καταφέρει το χρέος που ανέλαβε. Πρέπει να δείξει την αξία του. Αλλιώς όλα χάθηκαν.

Ο Παύλος, αμείλικτος διώκτης των Χριστιανών, βαθύς γνώστης του φαρισαϊκού νόμου, φαρισαίος και ο ίδιος. Διώκτης μετά λόγου. Κάθε του χτύπημα στη νέα θρησκεία είναι τεκμηριωμένη.
Ένα χρόνο μετά την αναχώρηση του Χριστού, με θαυμαστό τρόπο μεταστρέφεται. Επαναξετάζει όλα τα δεδομένα. Είναι ορθολογιστής. Μετά την αποκάλυψη, συγκρίνει τα στοιχεία με τις γραφές που κατέχει καλά. Τα πάντα αποδεικνύουν την ορθότητα της νέας πίστης. Όλο του το μένος, γίνεται πάθος να διαδώσει τον Λόγο.

Οι δυο άνδρες, ο Πέτρος κι ο Παύλος ακολουθούν τις πορείες τους. Τέλος του 45 στην Αντιόχεια, συναντιούνται. Η σύγκρουση γίνεται δημόσια. Η αντίθεση των δυο αντρών είναι γεγονός. Όλοι συναισθάνονται τον κίνδυνο, το οικοδόμημα θα καταρρεύσει.
Η ανάγκη επιβάλει την σύναξη των Αποστόλων. Το 48 συναντιούνται στα Ιεροσόλυμα. Όλοι οι Απόστολοι. Μαζεύτηκαν από τις άκρες του κόσμου. Είναι η Αποστολική Σύνοδος. Πρόεδρος ο αδελφόθεος Ιάκωβος. Οι διαφορές μεγάλες. Ο Πέτρος δεν εμπιστεύεται τον Παύλο. Τα ζητήματα τίθεται και εξετάζονται, σε κάθε διαφορά, ο Ιωάννης θα προβάλλει τον Λόγο, όπως τον είπε ο Δάσκαλος. Η καλή προαίρεση, θα φέρει αποτέλεσμα.
Τα προβλήματα και οι διαφορές θα λυθούν. Η Σύνοδος θα βγάλει τις αποφάσεις της Η Εκκλησία θα στεριωθεί. Η δημοκρατία σε όλο της το μεγαλείο, κανείς αρχηγός, όλοι μαζί.

Ασπάζομαι, εννοούσαν οι αρχαίοι Έλληνες, ότι χαιρετίζουν ακουμπώντας ο ένας το μάγουλο του στο μάγουλο του άλλου. Ασπάζομαι, όμως εννοούσαν ότι ενστερνίζονται ο ένας τις απόψεις του άλλου. Ασπάζομαι θα πει ότι υιοθετώ τη γνώμη του άλλου. Ο ασπασμός είναι από το επίθετο ασπάσιος, που θα πει χαρούμενος, ευτυχισμένος.

Αυτός ο Ασπασμός απεικονίζεται στη σχετική εικόνα. Αυτό που έγινε, τότε, σε εκείνη τη Σύνοδο, ήταν μεγαλειώδες. Ο ένας ασπάσθηκε τον άλλον. Ασπάσθηκε τις απόψεις του. Τις ασπάσθηκε με Χαρά.

Αν δεν μεσολαβούσε αυτός ο Ασπασμός, το πιθανότερο θα ήταν σήμερα, ο Χριστιανισμός να είναι απλά μια ή περισσότερες ιουδαϊκές αιρέσεις, από τις άπειρες άλλες που υπάρχουν. Αντ’ αυτού, ο Χριστιανισμός σήμερα, απαριθμεί το μεγαλύτερο μέρος των πιστών του κόσμου.

Ο Ασπασμός αυτός είναι άκρως παραδειγματικός. Δείχνει με καταλυτικό τρόπο τι μπορούν να πετύχουν οι εκάστοτε ταγοί, άμα λειτουργήσουν με καλή προαίρεση, δημοκρατικά, χωρίς εγωισμούς.

Μακάρι οι σημερινοί μας ταγοί, να μπορούσαν να καθίσουν σε ένα τραπέζι να συμφωνήσουν σε πέντε πράγματα.
Μακάρι να μπορούσαν, να αφήσουν τους εγωισμούς κατά μέρος και να λύσουν το πρόβλημα που ταλανίζει την πατρίδα μας.
Γιατί, ένα σας λέω, σιγά το πρόβλημα, για τον πιο αρχαίο λαό της γης που επιβίωσε από τόσα και τόσα.
Αλλά, δεν πειράζει, πάλι θα λυθεί το πρόβλημα, είτε μνημόνιο το λένε, είτε όπως αλλιώς το λένε. Απλά θα αργήσει. Θα αργήσει αλλά να είστε βέβαιοι ότι το καλύτερο θα γίνει.

χαμομηλάκι

Και να γίνεστε στις μεταξύ σας σχέσεις καλόβουλοι, εύσπλαχνοι...

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΑΠΟΣΤ. ΠΑΥΛΟΥ

ΠΡΟΣ ΕΦΕΣΙΟΥΣ

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4

30	καὶ μὴ λυπεῖτε τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον τοῦ Θεοῦ, ἐν ᾧ ἐσφραγίσθητε εἰς ἡμέραν ἀπολυτρώσεως.	Και μη λυπείτε το Πνεύμα το Άγιο του Θεού, με το οποίο σφραγιστήκατε για την ημέρα της απολύτρωσης.
31	πᾶσα πικρία καὶ θυμὸς καὶ ὀργὴ καὶ κραυγὴ καὶ βλασφημία ἀρθήτω ἀφ' ὑμῶν σὺν πάσῃ κακίᾳ.	Κάθε πικρία και θυμός και οργή και κραυγή και βλαστήμια ας αφαιρεθεί από εσάς μαζί με κάθε κακία.
32	γίνεσθε δὲ εἰς ἀλλήλους χρηστοί, εὔσπλαγχνοι, χαριζόμενοι ἑαυτοῖς καθὼς καὶ ὁ Θεὸς ἐν Χριστῷ ἐχαρίσατο ἡμῖν.	Και να γίνεστε στις μεταξύ σας σχέσεις καλόβουλοι, εύσπλαχνοι, συγχωρώντας ο ένας τον άλλο καθώς και ο Θεός σάς συγχώρεσε μέσω του Χριστού.

 

Πως «γνώρισα» τον Γεώργιο ΚΑΨΑΝΗ

Ανήμερα της Πεντηκοστής εκοιμήθηκε ο Γεώργιος Καψάνης, ένας από τους χαριτωμένους ανθρώπους του Αγίου Όρους, Προηγούμενος της μονής Γρηγορίου.
.

Ψυχολόγους θέλουμε, ἱερεῖς
καὶ πνευματικοὺς δὲν θέλουμε! 
(Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης †8/6/2014)

Τον Ιανουάριο του 2010 είχαμε κανονίσει μια παρέα από τη δουλειά να πάμε στο Άγιο Όρος. Στις προετοιμασίες ήμασταν ακόμη, όταν το ανέφερα σε μια συζήτηση, ότι είχα σκοπό να επισκεφθώ το Όρος. Δίπλα μας ένας κύριος άκουσε τη συζήτησή μου και παρενέβη.
― Να πάτε στη Μονή Γρηγορίου, να γνωρίσεις τον Γεώργιο, μου είπε.
― Ποιον Γεώργιο, ρώτησα.
― Καψάνης είναι το επώνυμό του.
― Καμαρώνουμε για τον Γεώργιο συμπλήρωσε και αποχώρησε.

Έψαξα να μάθω για τον Γεώργιο. Έδινε διαλέξεις στο Αριστοτέλειο. Ήταν Αρχιμανδρίτης, ηγούμενος της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου Αγίου Όρους.
Πήγαμε στο μοναστήρι και προσπάθησα να συναντήσω τον ηγούμενο. Δεν κατέστη δυνατόν. Ο γέροντας ήταν άρρωστος. Όταν έπρεπε να μετακινηθεί, γινόταν με δυσκολία σε αναπηρικό καροτσάκι. Λυπήθηκα πολύ που δεν μπόρεσα να τον δω.

Ήταν Κυριακή, στην είσοδο της μονής ήταν ένα μικρό βιβλιοπωλείο που ήταν κλειστό. Κοίταξα στη προθήκη και είδα μερικούς τίτλους του Αρχιμανδρίτη Γεωργίου. Πλησίασα έναν καλόγερο και του είπα ότι ήθελα να αγοράσω 1-2 βιβλία.
Με ενημέρωσε ότι αυτό δεν μπορούσε να γίνει επειδή ήταν Κυριακή. Προσπάθησα και άλλο, απευθύνθηκα … παρά πάνω. Τελικά δόθηκε η άδεια να ανοίξει το βιβλιοπωλείο. Διάλεξα δύο βιβλιαράκια. Το αντίτιμό τους ήταν ελάχιστο, 2-3 ευρώ, για τα έξοδα της εκτύπωσης μου είπαν. Προσπάθησα να δώσω παραπάνω, αλλά δεν δέχτηκαν με κανένα τρόπο.
Τα βιβλία ήταν:

• Η ΘΕΩΣΙΣ ΩΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ
• Ο ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ Ο ΠΑΛΑΜΑΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΟΣ ΤΗΣ ΘΕΩΣΕΩΣ

Στην επιστροφή από το Άγιο Όρος άρχισα να διαβάζω τα βιβλία. Ήταν συγκλονιστικά. Εκείνο που μ’ εντυπωσίασε, ήταν οι συγκεκριμένοι τρόποι που περιγράφονταν για την επίτευξη του Σκοπού.
Δύσκολοι αλλά συγκεκριμένοι, όχι αφηρημένες έννοιες. Όλο το θεολογικό υπόβαθρο υπήρχε, αλλά τα δεδομένα ήταν σαφή.

Επέστρεψα στη δουλειά, μετά από απουσία μια εβδομάδας. Διηγήθηκα την εμπειρία μου στο Άγιο Όρος. Είπα και για τα βιβλιαράκια. Ένας μου ζήτησε να τα διαβάσει. Τα έδωσα. Μετά από μερικές μέρες, μου τα επέστρεψε με ενθουσιασμό.
― Τα φωτοτύπησα, μου είπε.
― Είναι Εξαιρετικά.
Ο ένας με τον άλλον, πήραν τα βιβλιαράκια και τα φωτοτύπησαν. Έγιναν ανάρπαστα και όποιος αναφέρονταν σ’ αυτά, έλαμπε το πρόσωπο του.
Έτσι «γνώρισα» τον Γέροντα Καψάνη, που συνέβαλε στην εμπειρία μου στο Άγιο Όρος που μου άλλαξε τη ζωή.

Ανήμερα της Πεντηκοστής εκοιμήθηκε ο Γεώργιος Καψάνης, της μονής Γρηγορίου του Αγίου Όρους. Πριν τέσσερις μήνες είχε παραιτηθεί από ηγούμενος της μονής για λόγους υγείας.
― Καλή Ανάσταση Γεώργιε και
― Καλό Παράδεισο!

Εἰς τὸ Παράκλητον Πνεῦμα

Βασιλεῦ οὐράνιε, Παράκλητε,

τό Πνεῦμα τῆς ἀληθείας,

ὁ πανταχοῦ παρών καὶ τὰ πάντα πληρῶν,

ὁ θησαυρός τῶν ἀγαθῶν καὶ ζωῆς χορηγός,

ἐλθέ καὶ σκήνωσον ἐν ἡμῖν,

καὶ καθάρισον ἡμᾶς ἀπό πάσης κηλίδος,

καὶ σῶσον, ἀγαθὲ τὰς ψυχὰς ἡμῶν.

Σημείωση:
Η Προσευχή είναι στο αρσενικό γένος, καίτοι αναφέρεται στο Άγιο Πνεύμα. Ουδεμία διάκριση μεταξύ των προσώπων της Αγίας Τριάδος

Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος

Κατά Ιωάννην ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΝ, Α', 1-18

 

1	Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγος, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὸς τὸν Θεόν, καὶ Θεὸς ἦν ὁ Λόγος.	Στην αρχή ήταν ο Λόγος, και ο Λόγος ήταν προς το Θεό, και Θεός ήταν ο Λόγος.
2	Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν Θεόν.	Αυτός ήταν στην αρχή προς το Θεό.
3	πάντα δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν.	Τα πάντα μέσω αυτού έγιναν, και χωρίς αυτόν δεν έγινε ούτε ένα απ’ ό,τι έχει γίνει.
4	ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων.	Μέσα σε αυτόν ήταν ζωή, και η ζωή ήταν το φως των ανθρώπων.
5	καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν.	Και το φως μέσα στο σκοτάδι φέγγει και το σκοτάδι δεν κυρίεψε αυτό.
6	᾿Εγένετο ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος παρὰ Θεοῦ, ὄνομα αὐτῷ ᾿Ιωάννης·	Ήταν ένας άνθρωπος από το Θεό απεσταλμένος. το όνομά του Ιωάννης.
7	οὗτος ἦλθεν εἰς μαρτυρίαν, ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός, ἵνα πάντες πιστεύσωσι δι' αὐτοῦ.	Αυτός ήρθε για μαρτυρία, να μαρτυρήσει για το φως, για να πιστέψουν όλοι μέσω αυτού.
8	οὐκ ἦν ἐκεῖνος τὸ φῶς, ἀλλ' ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός.	Εκείνος δεν ήτανε το φως, αλλά ήρθε να μαρτυρήσει για το φως.
9	῏Ην τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον.	Ήταν το φως το αληθινό, που φωτίζει κάθε άνθρωπο, το οποίο ερχότανε στον κόσμο.
10	ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καὶ ὁ κόσμος δι' αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω.	Μέσα στον κόσμο ήτανε κι ο κόσμος μέσω αυτού έγινε, αλλά ο κόσμος δεν τον γνώρισε.
11	εἰς τὰ ἴδια ἦλθε, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον.	Στους δικούς του ήρθε, αλλά οι δικοί του δεν τον παραδέχτηκαν.
12	ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα Θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ,	Όσοι όμως δέχτηκαν αυτόν, σ’ αυτούς έδωσε εξουσία τέκνα Θεού να γίνουν. σ’ όσους πιστεύουν στ’ όνομά του,
13	οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων, οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκός, οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρός, ἀλλ' ἐκ Θεοῦ ἐγεννήθησαν.	που όχι από αίματα, ούτε από σάρκας θέλημα ούτε από θέλημα άντρα, αλλ’ από το Θεό γεννήθηκαν.
14	Καὶ ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν, καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός, πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας.	Και ο Λόγος σάρκα έγινε και κατασκήνωσε ανάμεσά μας, και είδαμε με θαυμασμό τη δόξα του, δόξα όπως ενός μονογενούς από τον Πατέρα, πλήρης από χάρη και αλήθεια.
15	᾿Ιωάννης μαρτυρεῖ περὶ αὐτοῦ καὶ κέκραγε λέγων· οὗτος ἦν ὃν εἶπον, ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν.	Ο Ιωάννης μαρτυρεί γι’ αυτόν και έχει φωνάξει λέγοντας: «Αυτός ήταν για τον οποίο είπα: “Εκείνος που έρχεται ύστερα από μένα πριν από μένα έχει υπάρξει γιατί μου ήταν πρώτος”».
16	Καὶ ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν, καὶ χάριν ἀντὶ χάριτος·	Γιατί από το πλήρωμά του όλοι εμείς ελάβαμε, και χάρη στη θέση χάρης.
17	ὅτι ὁ νόμος διὰ Μωϋσέως ἐδόθη, ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ ἐγένετο.	Γιατί ο νόμος δόθηκε μέσω του Μωυσή. η χάρη και η αλήθεια έγιναν μέσω του Ιησού Χριστού.
18	Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακε πώποτε· ὁ μονογενὴς υἱὸς ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρός, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο.	Το Θεό ως τώρα κανείς δεν έχει δει ποτέ. Ο μονογενής Θεός που είναι στην αγκαλιά μέσα του Πατέρα, εκείνος εξήγησε αυτόν.