Ἦχος γ’
Τὴν ὡραιότητα τῆς Παρθενίας σου,
καὶ τὸ ὑπέρλαμπρον τὸ τῆς ἁγνείας σου,
ὁ Γαβριὴλ καταπλαγείς, ἐβόα σοι Θεοτόκε·
Ποῖόν σοι ἐγκώμιον, προσαγάγω ἐπάξιον,
τὶ δὲ ὀνομάσω σε; ἀπορῶ καὶ ἐξίσταμαι.
Διὸ ὡς προσετάγην βοῶ σοι·
Χαῖρε, ἡ Κεχαριτωμένη.
Απόδοση νοηματική
Παναγία Δέσποινα
και του Θεού Μητέρα, ο Γαβριήλ, ο αρχάγγελος,
από της παρθενίας σου την ομορφιά
κατάπληκτος,
απ' της αγνότητάς σου την εκτυφλωτική
τη λάμψη θαμπωμένος,
έβγαλε δυνατή φωνή κι αυτά τα λόγια είπε:
«Ποιά λόγια νά 'βρω ταιριαστά
για να σου πλέξω εγκώμιο,
πως να σε προσφωνήσω;
αμήχανα εκστατικός εδώ μπροστά σου
στέκομαι·
γι΄αυτό, στην προσταγή Του υπάκουος
τούτο μονάχα θα σου πω:
Χαίρε εσύ, που του Θεού όλες τις Χάρες έχεις.»
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου