Τετάρτη, 30 Αυγούστου 2017

Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης,
ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.

Ὁ Εὐαγγελιστὴς Ματθαῖος λέγει: 
«Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν Οὐρανῶν. Μακάριοί ἐστε, ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν ρῆμα πονηρὸν ψευδόμενοι ἕνεκεν ἐμοῦ. Χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς. Οὕτω γὰρ ἐδίωξαν τοὺς προφήτας τοὺς πρὸ ὑμῶν». 
Ὁ δὲ Λουκᾶς προσθέτει: 
«Μακάριοί ἐστε, ὅταν μισήσωσιν ὑμᾶς οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὅταν ἀφορίσωσιν ὑμᾶς καὶ ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ ἐκβάλωσι τὸ ὄνομα ὑμῶν ὡς πονηρὸν ἕνεκα τοῦ Υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου˙ χαίρετε ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ σκιρτήσατε˙ ἰδοὺ γὰρ ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τῷ οὐρανῷ˙ κατὰ ταῦτα γὰρ ἐποίουν τοὺς Προφήτας οἱ πατέρες αὐτῶν. Οὐαὶ ὅταν καλῶς ὑμᾶς εἴπωσι πάντες οἱ ἄνθρωποι. Κατὰ τὰ αὐτὰ ἐποίουν τοῖς ψευδοπροφήταις οἱ πατέρες αὐτῶν».

Εἰς τὸν ἕβδομον μακαρισμὸν εἴδομεν τί πρέπει νὰ κάμνωμεν πρὸς τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους, εἰς τὸν ὄγδοον ὅμως τοῦτον μακαρισμὸν διδασκόμεθα τί πρέπει νὰ περιμένωμεν ἀπὸ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους καὶ πῶς νὰ δεχώμεθα αὐτούς. 

Καὶ συγκεκριμένως. 
Ὁ κόσμος μακαρίζει ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν κοινωνικὴν ὑπόληψιν δι' οἱουδήποτε μέσου. 
Ὁ Κύριος ὅμως μακαρίζει ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἔχουν διωγμοὺς χάριν τοῦ ὀνόματός Του. 
Καὶ ποίους διωγμούς! Διωγμούς, οἱ ὁποῖοι ἀφῄρεσαν τὸν ἐπιούσιον ἄρτον διὰ τῆς πείνης, τὸ φῶς τῆς ἡμέρας καὶ τὴν ἐλευθερίαν, τὸ θεῖον τοῦτο δῶρον, διὰ τῆς φυλακῆς, διωγμοὺς οἱ ὁποῖοι δὲν ἠρκέσθησαν εἰς τοῦτο μόνον οἱ διώκοντες, ἀλλὰ ἤθελον νὰ φθάσωσι μέχρι τῆς ψυχῆς τῶν πιστῶν διὰ τοῦ ὀνειδισμοῦ. 
Διὰ τοῦτο θὰ περιμένωμεν τὰς διαφόρους εἰρωνείας, συκοφαντίας, περιφρονήσεις ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων τῆς ἁμαρτίας. 
Ἀλλὰ τὸ μεγαλύτερον κεντρὶ τοῦ διωγμοῦ δὲν εἶναι τὸ ὅτι οἱ διώκοντες ἡμᾶς θὰ πλήξωσι τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν μας, ἀλλὰ θὰ πράξωσιν αὐτὸ «ἕνεκεν δικαιοσύνης» ἡμῶν, διότι εἴμεθα ἐνάρετοι καὶ οἱ διῶκται θὰ εἶναι ἀντίθετοι πρὸς τὴν ἀρετήν, τὴν ὁποίαν θὰ μᾶς κατηγοροῦν.

Ἄνθρωποι δηλ. οἱ ὁποῖοι θὰ εἶναι βουτηγμένοι μέσα εἰς τὴν κτηνωδίαν καὶ ἀποφασισμένοι νὰ μὴ ἐξέλθουν ἀπὸ ἐκεῖ, θὰ εὐχαριστῶνται νὰ μᾶς καταξεσχίζουν τὸ σῶμα καὶ τὴν ψυχήν, διότι ἠθελήσαμεν διὰ τοῦ λόγου καὶ τοῦ βίου μας νὰ τοὺς βγάλωμεν ἀπὸ τὸν βοῦρκον τῆς ἁμαρτίας των! 
Ἄνθρωποι—χοῖροι κυλιόμενοι εἰς τὸν βοῦρκον τῆς ἁμαρτίας θὰ μᾶς εὑρίσκουν ἀκαθάρτους! Κτήνη καὶ ἰδίως ὅσοι μὴ ἔχοντες κόκκον λογικῆς, θὰ μᾶς κατηγορήσουν ὡς ἠλιθίους! 
Κόρακες, οἱ ὁποῖοι τρώγουσι κάθε θνησιμαῖον, θὰ μᾶς κατηγορήσωσιν ὅτι ἀναμασῶμεν πράγματα σάπια καὶ ἀπηρχαιωμένα! 
Τράγοι πλήρεις κακοσμίας θὰ μᾶς ἀποφεύγωσι, διότι ἡ παρουσία μας εἶναι δι' αὐτοὺς βρομιά! Ἔκλυτοι θὰ μᾶς κατηγορήσουν ὡς σκανδαλίζοντας τὴν ἠθικὴν δημοσίᾳ! Λησταὶ καὶ διαρρῆκται θὰ καταγγείλωσιν ἡμᾶς ὡς κλέπτας!

Ὁ Κύριος μέσα εἰς τοὺς μεγάλους τούτους διωγμοὺς διατάσσει τὸ ἑξῆς: «Χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε, ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς». 
Ἡ χαρὰ εἶναι ἐσωτερικὸν φαινόμενον. Ἡ ἀγαλλίασις ἐξωτερικὴ ἐκδήλωσις τῆς χαρᾶς. Ἡ ἀμοιβὴ τῶν ὑπομενόντων τοὺς διωγμοὺς τούτους εἶναι μεγίστη. 
Χαρὰ ἐδῶ καὶ ἀγαλλίασις, μισθὸς πολὺς ἐκεῖ! 
ὕβρις τῶν κακῶν κάμνει περισσότερον ἱεροὺς τοὺς ἀγαθοὺς καὶ ἡ λάσπη, τὴν ὁποίαν θὰ ἐκτοξεύσουν οἱ ἀκάθαρτοι, θὰ εἶναι δεῖγμα τῆς καθαρότητος αὐτῶν. 
Καὶ πράγματι! Πόσην διαφορὰν ἔχει ἡ εὐτυχία τοῦ Χριστιανοῦ, ὁ ὁποῖος μέσα εἰς τὰς θλίψεις καὶ τοὺς διωγμοὺς εὑρίσκει ὄχι μόνον χαρὰν, ἀλλὰ καὶ ἀγαλλίασιν, ἐνῶ ὁ κοσμικὸς εὐτυχὴς εὑρίσκει χαρὰν μόνον εἰς τὴν χαράν! 
Καὶ καλύτερον. 
Ὁ Χριστιανὸς εὑρίσκει τὴν χαρὰν ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν χαρὰν, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν λύπην, ὥστε ἀπὸ τὴν βαθεῖαν λύπην νὰ ἐξέρχεται ξελαμπικαρισμένη ἡ χαρά. Τοὐναντίον ὁ κοσμικὸς ἄνθρωπος ἐξάγει λύπην ὄχι μόνον ἀπὸ τὰς λύπας τῆς ζωῆς του, ἀλλὰ πολλάκις καὶ ἀπὸ πολλὰς χαρὰς λόγῳ τῶν κακιῶν του.

Ὄχι μόνον ἐδῶ αἰσθάνονται τὴν χαρὰν ταύτην οἱ πιστοί, ἀλλὰ κυρίως εἰς τὴν ἄλλην ζωήν. Τόση πρέπει νὰ εἶναι ἡ χαρὰ τοῦ πιστοῦ ἀπὸ τοὺς διωγμοὺς χάριν τοῦ Χριστοῦ, ὥστε οὗτοι πρέπει νὰ θεωροῦσι τοὺς διωγμοὺς ἰδιαιτέραν καὶ ἀνωτέραν δωρεὰν τοῦ Χριστοῦ πρὸς αὐτούς. 
«Μεταξὺ τῶν τόσων δωρεῶν, τὰς ὁποίας παραχωρεῖ ὁ Χριστὸς εἰς τοὺς φίλους του», λέγει κάποιος μεγάλος Χριστιανός, «ἡ μεγίστη δωρεὰ εἶναι νὰ νικήσῃ τις τὸν ἑαυτόν του καὶ νὰ ὑπομείνῃ μὲ χαρὰν τοὺς διωγμούς, τὰς ὕβρεις, τὰς συκοφαντίας, τοὺς ἐμπαιγμούς, τοὺς βασανισμοὺς τῶν ἄλλων, διὰ τοὺς ἑξῆς λόγους: 
Αἱ ἄλλαι δωρεαὶ τοῦ Θεοῦ πλὴν τῶν θλίψεων δὲν μᾶς στολίζουν τόσον, διότι δὲν εἶναι ἰδικαί μας, ἀλλὰ τοῦ Θεοῦ. 
Αἱ θλίψεις ὅμως, οἱ ἐμπαιγμοὶ χάριν τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἰδικαί μας καὶ δύνανται νὰ μᾶς δοξάσωσι περισσότερον τῶν ἄλλων δωρεῶν τοῦ Θεοῦ».
Καὶ ἂν φονευθῶσιν οἱ πιστοὶ οὗτοι ἄνθρωποι δὲν θὰ σιωπήσωσι, διότι ἡ φωνή των πολλαπλασιαζομένη μὲ τὸν ἀντίλαλον τοῦ βαράθρου τοῦ θανάτου, εἰς τὸ ὁποῖον ἐκρημνίσθησαν, θὰ ἀντηχῇ εἰς ὅλας τὰς γλώσσας καὶ εἰς ὅλους τοὺς αἰῶνας.

Δεν υπάρχουν σχόλια :

Δημοσίευση σχολίου