Σάββατο, 26 Ιουλίου 2014

Οι Θαυματουργοί Άγιοι της Ιατρικής

..
  1. Ἄνθιμος γιὰ τοὺς τυφλούς. Γεννήθηκε στὸ Ληξούρι τῆς Κεφαλλονιᾶς τὸ 1727. Ἑπτὰ χρονῶν ὁ Ὅσιος ἔχασε τὸ φῶς του. Μὲ τὶς προσευχὲς τῆς μητέρας του τὸ ξαναβρῆκε, ἀλλὰ ἀργότερα ὅταν διάλεξε νὰ γίνει μοναχός, μὲ τὴν σκληρὴ ἄσκηση τὸ ξανὰ ἔχασε. Τὸν ἐπικαλοῦνται γιὰ καλὴ ὅραση καὶ θεραπεία. Παρ’ ὅλη τὴν ἀναπηρία του, ἔκανε θαυμαστὸ ἀποστολικὸ ἔργο. Πέθανε τὸ 1781 – 2. Θεωρεῖται προστάτης τῆς Ἀστυπάλαιας († 4 Σεπτεμβρίου).
  2. Ἀγάθη, γιὰ τὸν καρκίνο. Ἡ ὡραία καὶ πλούσια κόρη ἔζησε τὸν 3ο αἰώνα μ.Χ. στὴ Σικελία. Ὁ τοπικὸς ἡγεμόνας Κυντιανός, στὸν ὁποῖο τὴν κατήγγειλαν ὡς Χριστιανή, ὅταν ἐκείνη δὲν ἀπαρνήθηκε τὴν πίστη της, ἔβαλε νὰ τῆς κάνουν μία σειρὰ ἀπὸ μαρτύρια, μεταξὺ τῶν ὁποίων καὶ ὁ ἀκρωτηριασμὸς τοῦ στήθους της, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἐκπνεύσει στὴν φυλακή. Ἀκριβῶς γι’ αὐτὸν τὸν ἀκρωτηριασμό της, ἐξαιτίας τοῦ ὁποίου ἀπεικονίζεται σὲ μερικὲς ἁγιογραφίες νὰ κρατᾶ δίσκο μὲ τὰ στήθη της, εἶναι ἡ θεραπεύτρια γιὰ τὸν καρκίνο καὶ γιὰ ὅλες τὶς παθήσεις τῶν μαστῶν († 5 Φεβρουαρίου).
  3. Ἀναστασία ἡ φαρμακολύτρια, προστατεύει τοὺς φαρμακοποιούς. Ἡ Ἁγία ἦταν κόρη ἐνὸς πλούσιου Ρωμαίου Πατρικίου. Ἦταν ὄμορφη, ἔξυπνη καὶ ἄμεμπτη στὸ ἦθος. Σὲ μικρὴ ἡλικία παντρεύτηκε ἕναν φανατικὸ εἰδωλολάτρη, τὸν Ποπλίωνα ἢ Πούπιο, ποὺ μισοῦσε θανάσιμα τοὺς Χριστιανούς. Ἡ Ἀναστασία ὅμως ἦταν φιλάνθρωπος, γι’ αὐτὸ ἔβγαινε κρυφὰ ντυμένη φτωχικὰ καὶ ἐπισκεπτόταν στὰ σπίτια καὶ στὶς φυλακὲς ἀρρώστους συνανθρώπους της ποὺ εἶχαν ἀνάγκη. Τοὺς πήγαινε φάρμακα (φαρμακολύτρια) καὶ τρόφιμα. Μέσα ἀπὸ αὐτὸ τὸ φιλανθρωπικὸ ἔργο της γνώρισε καὶ συμπάθησε ἰδιαίτερα τοὺς Χριστιανούς, ποὺ βρίσκονταν ὑπὸ διωγμό. Ἀσπάστηκε τὸν λόγο τοῦ Κυρίου καὶ βαπτίσθηκε κρυφὰ Χριστιανή. Αὐτὸ ὅμως δὲν μποροῦσε νὰ μείνει κρυφὸ ἀπὸ τὸν πονηρὸ ἄντρα της, ὁ ὁποῖος κατάλαβε τὰ πάντα. Ἀπείλησε λοιπὸν τὴν Ἀναστασία ὅτι, ἂν δὲν σταματοῦσε τὶς βραδινὲς ἐξόδους, τὸ φιλανθρωπικό της ἔργο καὶ ἂν δὲν ἀπαρνιόταν τὴν πίστη της, θὰ τὴν κατέδιδε στὶς ἀρχές. Ἡ Ἁγία τοῦ ἀπάντησε ὅτι, ὅλα τὰ περιμένει ἀπὸ αὐτόν. Ὁ ἄντρας της θυμωμένος καὶ προσβεβλημένος, παρέδωσε τὴν σύζυγό του στὸν Διοκλητιανὸ ὁ ὁποῖος τὴν φυλάκισε, τὴν ἐξόρισε καὶ στὴν συνέχεια τὴν ἐκτέλεσε μὲ βασανιστήρια. Ὁ λαός μας λέει ὅτι ἡ Ἁγία σβήνει τὰ φάρμακα καὶ διώχνει μακριὰ τῆς στεναχώριες τῆς ζωῆς († 22 Δεκεμβρίου).
  4. Ἀρτέμιος, γιὰ ψυχονευρωτικὰ προβλήματα καὶ βουβωνικὴ κήλη. Ἡ θεραπευτική του δύναμη ἀναδύθηκε, ὅταν τὸ θαυματουργικό του λείψανο μεταφέρθηκε στὴν Κωνσταντινούπολη. Στὸ ναὸ ποὺ οἰκοδομήθηκε ἐκεῖ ὑπῆρχε καὶ ὀργανωμένο θεραπευτικὸ κέντρο ὅπου γίνονταν ἐγκοιμήσεις. Ἐκεῖ οἱ ἀσθενεῖς ἔβλεπαν ὄνειρα ποὺ ὁδηγοῦσαν στὴν ἴαση. Τὸ ἐνδιαφέρον εἶναι ὅτι ἐν ζωῇ ὁ Ἀρτέμιος εἶχε καταστρέψει τὸ Σεράπειο, ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα εἰδωλολατρικὰ κέντρα ἐγκοιμήσεως. Ὁ Ἅγιος θεωρεῖται «εἰδικός» γιὰ ψυχονευρωτικὰ προβλήματα ἀλλὰ καὶ γιὰ τὴ βουβωνικὴ κήλη († 20 Ὀκτωβρίου).
  5. Βαρβάρα, γιὰ λοιμώδη νοσήματα. Ἡ Ἁγία εἶναι ἀπὸ τὶς πιὸ ἀγαπημένες στοὺς πιστούς. Ἔζησε στὴ βασιλεία τοῦ Μαξιμιανοῦ (3ος – 4ος αἰώνας μ.Χ.). Οἱ γονεῖς της ἦταν πολὺ πλούσιοι. Ὁ πατέρας της Διόσκουρος ἦταν ἀρχιερέας τῶν εἰδώλων στὴν Ἠλιούπολη. Ἡ Βαρβάρα ἦταν ὄμορφη, ἔξυπνη καὶ πολὺ ἐγκρατὴς σὲ ὅλα της. Σὲ αὐτὸ εἶχε βοηθήσει μία Χριστιανὴ τοῦ περιβάλλοντός της καὶ τὴν εἶχε κατηχήσει στὴ νέα πίστη. Ἡ εὐσέβεια καὶ ἡ σεμνότητα ποὺ ἔδειχνε ἡ Βαρβάρα τράβηξαν τὴν προσοχὴ πολλῶν. Ὁ πατέρας της κατάλαβε ὅτι ἡ κόρη του εἶναι Χριστιανὴ καὶ αὐτὴ δὲν τὸ ἀρνήθηκε. Τὴν κλείδωσε λοιπόν, σὲ ἕνα δῶμα μέχρι νὰ συνετιστεῖ. Ἡ Ἁγία ζήτησε νὰ τῆς ἀνοίξουν τρία παράθυρα στὸ λουτρό της, ὡς σύμβολο τῆς Ἁγίας Τριάδας. Ἡ Ἁγία τελικὰ βρῆκε τρόπο καὶ ἔφυγε. Ὁ πατέρας της τὴν κυνήγησε στὰ δάση καὶ στὶς σπηλιὲς ὅπου κρυβόταν. Τὴν βρῆκε, τὴν παρέδωσε δέσμια στὸν τοπικὸ ἡγεμόνα Μαρκιανό. Αὐτὸς στὴν ἀρχή, θαμπωμένος ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τῆς Βαρβάρας, τῆς ἔταξε διάφορα προκειμένου νὰ ἀπαρνηθεῖ τὴν πίστη της. Μπροστὰ στὴν ἄρνησή της, ἄρχιζε νὰ τὴν φοβίζει καὶ στὴν συνέχεια πέρασε στὰ βασανιστήρια. Ἡ Ἁγία ὅμως ἦταν ἀκλόνητη στὴν πίστη της. Ὁ Μαρκιανός, γιὰ νὰ τὴν ντροπιάσει, θέλησε μπροστὰ στοὺς βασανιστὲς καὶ στὸν ὄχλο ποὺ παρακολουθοῦσε τὰ βασανιστήρια, νὰ ξεγυμνώσει τὴν Ἁγία. Ὅμως ἕνα θαῦμα συντελέστηκε μπροστὰ στὰ ἔκπληκτα μάτια ὅλων. Ὅταν τῆς ξέσκιζαν καὶ τῆς ἔβγαζαν τὰ ροῦχα, ἄλλα ὀμορφότερα καὶ πολυτελέστερα ἐμφανίζονταν ἀπὸ κάτω. Μὲ τὴν χάρη τοῦ Θεοῦ σὲ κανέναν δὲν ἐπετράπη νὰ δεῖ γυμνὴ τὴν Ἁγία. Ὁ Μαρκιανός, τρομαγμένος, τελικὰ διέταξε τὸν ἀποκεφαλισμὸ τῆς Ἁγίας παρθένου Βαρβάρας. Σύμφωνα μὲ μία ἄλλη παράδοση, ἡ Βαρβάρα, γιὰ νὰ ἀποφύγει ἕναν ἀνεπιθύμητο γάμο, παρακάλεσε τὸν Θεὸ νὰ τὴν ἀσχημύνει καὶ γέμισε μὲ ἐξανθήματα εὐλογιᾶς. Αὐτὸ τῆς ἔχει δώσει τὴ θέση τῆς θεραπεύτριας τῶν λοιμωδῶν νοσημάτων καὶ κυρίως τῆς εὐλογιᾶς. Συνδεδεμένα μὲ τὸ ὄνομά της εἶναι τὸ Νοσοκομεῖο Λοιμωδῶν Νόσων καὶ μία ἰαματικὴ πηγὴ ποὺ φέρει τὸ ὄνομά της, ἀποτελεσματικὴ σὲ γαστρικές, ρευματικὲς καὶ δερματικὲς παθήσεις, μεταξὺ Τρύφου καὶ Δρυμοῦ Βόνιτσας. Θεωρεῖται ὅτι προστατεύει τὰ παιδιὰ ἀπὸ τὴν εὐλογιά. Αὐτὴ ἡ τρομερὴ ἀρρώστια προκαλοῦσε βαθιὲς οὐλὲς στὰ πρόσωπα τῶν παιδιῶν. Οἱ μανάδες προσέφεραν στὴν Ἁγία μελόπιτα, κόλλυβα καὶ κολλυβοζούμι ποὺ λεγόταν «Βαρβάρα». Στὸ Ἀργοστόλι βράζουν πρὸς τιμὴν τῆς «σπερνᾶ». Στὴν Καστοριά, τὴν ἡμέρα τῆς γιορτῆς της οἱ γυναῖκες δὲν σκουπίζουν. Ἡ Ἁγία Βαρβάρα μαζὶ μὲ τὴν Ἁγία Μαρίνα καὶ τὴν Ἁγία Αἰκατερίνη εἶναι πολὺ ἀγαπητές, λόγω τοῦ μαρτυρίου ποὺ ὑπέστησαν σὲ τόσο νεαρὴ παρθενικὴ ἡλικία. Ὁ λαός μας τὶς ἔχει συνδέσει μὲ πολλὲς πτυχὲς τῆς ζωῆς. Ἡ Ἁγία Βαρβάρα δὲν εἶναι προστάτης μόνο τοῦ πυροβολικοῦ. Στὴν Θράκη (4 Δεκεμβρίου) στὴν μνήμη της ἔβραζαν κουκιὰ καὶ τὰ μοίραζαν, ἀπὸ ἕνα σὲ κάθε οἰκογένεια γιὰ νὰ τὰ βάλουν στὸ «σακούλι» τους (πορτοφόλι), νὰ τὸ «βαρβατιάσ’». Δηλαδὴ νὰ τὸ γεμίσουν χρήματα († 4 Δεκεμβρίου).
  6. Βησσαρίων, γιὰ τὴν πανούκλα. Ἔζησε τὸν 16ο αἰώνα καὶ ἦταν Ἀρχιεπίσκοπος Λάρισας. Μεριμνοῦσε γιὰ τὸ ποίμνιό του σὲ τέτοιο βαθμό, ὥστε νὰ περιποιεῖται καὶ νὰ παρηγορεῖ ὁ ἴδιος τοὺς ἀρρώστους ἀπὸ πανούκλα, ἀκόμα καὶ τοὺς πιὸ φτωχοὺς καὶ τοὺς ξένους. Γι’ αὐτὸ ἀκριβῶς καὶ θεωρήθηκε θεραπευτὴς αὐτῆς τῆς ἀσθένειας. Φημισμένο εἶναι τὸ «Δούσικο» μοναστήρι ποὺ ἵδρυσε ὁ Ὅσιος Βησσαρίων ἀφιερωμένο στὸν Σωτῆρα, στὴν Πύλη Τρικάλων. Ὑπάρχει καὶ ἄλλος Βησσαρίων, παλαιότερος, ποὺ τιμᾶται στὴν περιοχὴ († 15 Σεπτεμβρίου).
  7. Δημήτριος γιὰ ἐγχειρήσεις. Ἔζησε καὶ μαρτύρησε στὴν Θεσσαλονίκη τὴν ἐποχὴ τοῦ Διοκλητιανοῦ καὶ τοῦ Μαξιμιανοῦ, στὸ τέλος τοῦ 3ου καὶ τὶς ἀρχὲς τοῦ 4ου αἰῶνος μ.Χ. Ἀργότερα στὸν τάφο τοῦ Ἁγίου ἀπὸ τὰ λείψανά του ἀνέβλυζε μύρο (ἐξ οὐ καὶ ἡ ὀνομασία «Μυροβλύτης»), τὸ ὁποῖο οἱ προσκυνητὲς ἔπαιρναν μέσα σὲ φιαλίδια. Ὅπως ὅλοι οἱ Ἅγιοι – πολεμιστές, ταυτίζεται καὶ ἐκεῖνος μὲ τὴ νίκη πάνω στὸ κακό, ὅποιο καὶ ἂν εἶναι αὐτό. Καὶ ἡ ἀρρώστια ἀποτελεῖ πράγματι μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες συμφορὲς σὲ μία ζωή. Ἄλλωστε, ἂς μὴν ξεχνᾶμε ὅτι καὶ ἡ ἴδια ἡ ἀπεικόνιση ἐνὸς Ἁγίου μὲ σπαθὶ ἢ μὲ ἀκόντιο παραπέμπει συμβολικὰ στὸ γιατρό, ποὺ μὲ τὸ νυστέρι του θὰ «ἐξολοθρεύσει» ἐκεῖνο ποὺ κάνει τὸ σῶμα νὰ νοσεῖ. Τὸν ἴδιο συμβολισμὸ μπορεῖ νὰ ἔχει καὶ ἡ εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Γεωργίου ἢ ὅποιου ἄλλου Ἁγίου στρατιωτικοῦ († 26 Ὀκτωβρίου).
  8. Δονάτος ὁ δρακοκτόνος, γιὰ τὶς πηγές. Ἦταν Ἐπίσκοπος Εὐροίας τὴν ἐποχὴ τοῦ Μεγάλου Θεοδοσίου, τὸν 4ο αἰώνα καὶ ἡ φήμη τῆς ἁγιότητας καὶ τῶν θαυμάτων του ἦταν τέτοια, ὥστε κλήθηκε νὰ θεραπεύσει τὴν κόρη τοῦ αὐτοκράτορος. Μετὰ τὴν ἴαση τῆς κόρης, ὁ Θεοδόσιος παραχώρησε στὸν Δονάτο τὴν περιοχὴ Ὀμφάλιο στὴν Ἤπειρο καὶ χρήματα γιὰ νὰ οἰκοδομήσει ἐκεῖ ναό, στὸν ὁποῖο ὁ Ἐπίσκοπος τάφηκε ὅταν ἀπεβίωσε σὲ βαθιὰ γεράματα. Στὸν Ἅγιο ἀποδίδονται καὶ δρακοκτονίες, κυρίως ἡ ἐξολόθρευση τοῦ δράκου ποὺ δηλητηρίαζε τὸ νερὸ στὸ χωριὸ Σωρεία, κοντὰ στὶς πηγὲς τοῦ Ἀχέροντα. Ἂς μὴν ξεχνᾶμε πόσες ἀσθένειες συνδέονται μὲ τὸ μολυσμένο νερὸ καὶ πόσοι θάνατοι, τουλάχιστον σὲ παλαιότερες ἐποχές. Τὸ χωριὸ μάλιστα ὀνομάστηκε Γλυκύ, ἀπὸ τὴν γεύση ποὺ ἀπέκτησε τὸ νερὸ († 30 Ἀπριλίου).
  9. Ἐλισάβετ ἡ Ὁσία καὶ Θαυματουργή, ἡ νοσοκόμα. Ἡ Ἁγία γεννήθηκε μετὰ τὴν ἀναγγελία ἀγγέλου στὴν μητέρα της. Τῆς εἶπε ὅτι θὰ γεννήσει κόρη, ποὺ θὰ εἶναι γεμάτη ἀπὸ ἀρετές. Πράγματι ἡ Ἐλισάβετ ἀπὸ μικρὴ ἔδειξε αὐτὲς τὶς ἀρετές. Παραστεκόταν σὲ ὅποιον εἶχε τὴν ἀνάγκη της, ἰδιαίτερα στοὺς ἀρρώστους, γι’ αὐτὸ καὶ ὁ λαός μας τὴν ὀνόμασε «νοσοκόμα». Γιὰ τὶς ἀρετὲς καὶ τὴν προσφορά της ὁ Θεὸς τὴν ἀξίωσε καὶ μὲ τὸ χάρισμα τῆς θαυματουργίας. Δίκαια τὴν ἐπικαλοῦνται ὡς «θαυματουργὴ νοσοκόμα» οἱ ἀσθενεῖς καὶ οἱ συγγενεῖς τους, ἀλλὰ καὶ οἱ νοσοκόμες μποροῦν νὰ τὴν ἀποκαλοῦν προστάτιδά τους καὶ νὰ τὴν τιμοῦν ἰδιαίτερα († 24 Ἀπριλίου).
  10. Ἐλισσαῖος, γιὰ τὴν λέπρα καὶ τὴν λύσσα. Μαθητὴς τοῦ Προφήτου Ἠλία καὶ Προφήτης ὁ ἴδιος, ἔπαιξε σημαντικὸ ρόλο στὰ θρησκευτικὰ καὶ τὰ πολιτικὰ πράγματα τῆς ἐποχῆς. Ἔκανε διάφορα θαύματα: ἀνέστησε δύο νεκρούς, χώρισε στὴν μέση τὰ νερὰ τοῦ Ἰορδάνη γιὰ νὰ τὸν διαβεῖ, θεράπευσε λεπρούς, ἀλλὰ ἔκανε καὶ κάποιον ὑπηρέτη του λεπρό, τιμωρώντας τον γιὰ τὴν φιλαργυρία του. Καθαρὰ ἀπὸ παρετυμολογία τοῦ ὀνόματός του, ὁ Ἅγιος θεωρεῖται προστάτης ἀνθρώπων καὶ ζώων ἀπὸ τὴ λύσσα († 14 Ἰουνίου).
  11. Θαλάσσιος καὶ Λιμναῖος, γιὰ τοὺς τυφλούς. Παρόλο ποὺ τὰ ὀνόματά τους θυμίζουν περισσότερο θάλασσες, λίμνες καὶ λιμάνια, αὐτοὶ ἁπλῶς εἶχαν ἕνα ἀγρόκτημα στὸ βουνὸ τὸ ὁποῖο καλλιεργοῦσαν καὶ ἀπὸ τὰ προϊόντα ποὺ ἔβγαζαν ζοῦσαν οἱ ἴδιοι, ἀλλὰ ἔδιναν καὶ τροφὴ σὲ πολλοὺς τυφλοὺς ποὺ φρόντιζαν. Οἱ Ὅσιοι δίπλα στὸ ἀσκηταριό τους, εἶχαν φτιάξει μερικὰ καταλύματα καὶ τὰ διέθεταν στοὺς δυστυχεῖς συνανθρώπους ποὺ εἶχαν χάσει τὸ φῶς τους. Ταυτόχρονα μὲ τὴν προστασία καὶ τὴν πειριποίηση ποὺ τοὺς ἔδιναν, τοὺς δίδασκαν καὶ τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, ποὺ ἔτσι κι ἀλλιῶς «εἶναι τὸ Φῶς τοῦ κόσμου» († 22 Φεβρουαρίου).  
  12. περισσότερα εδώ