Τετάρτη, 17 Απριλίου 2013

"OCTΡOB" - "ΤΟ ΝΗΣΙ" - Η Ορθοδοξία ως Αναστάσιμο βιώμα

Ο Ανατόλιος πλησιάζει τον Θεό γυμνός,
δίχως προφυλάξεις, επιφυλάξεις,
όρους και δοσοληψίες.
περισσότερα εδώ

Η ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΗ ΡΩΣΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΠΡΟΒΑΛΛΕΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΩΣ ΒΙΩΜΑ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ.
ΣΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΕΩΣ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΨΥΧΗΣ


Νεοφιλελευθερισμός: Η δαιμονοκρατία της «Νέας Εποχής»

ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου  – Καθηγητού 
.
η θηριώδης αδηφαγία βαπτίζεται «πρόοδος»!
Απογοητεύτηκαν οικτρά όσοι πίστευαν πως η ανθρωπότητα βαδίζει μια οριζόντια πορεία προόδου. Τα τελευταία δραματικά γεγονότα της πρωτόγνωρης παγκόσμιας οικονομικής κρίσεως φανέρωσαν την ανείπωτη φρίκη, η οποία καλυπτόταν ως τώρα κάτω από επίπλαστη λαμπρή καλύπτρα. Αναδύθηκε στο προσκήνιο το αληθινό φρικτό πρόσωπο της ανθρωπότητας, αυτό που σμίλεψε η αμαρτία χιλιάδες χρόνια τώρα, ως τεκμήριο ότι ο «άρχων του κόσμου τούτου» (Ιωάν.16,11) έχει ακόμη μεγάλη δύναμη και εξουσία στην δύσμοιρο πλανήτη μας, την οποία αντλεί από την εμμονή μας να τον αναγνωρίζει «ως θεό» η συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων της υφηλίου...
     Το «ξαφνικό» ξέσπασμα της διεθνούς οικονομικής κρίσεως εδώ και δύο χρόνια  βρήκε την ανθρωπότητα εντελώς απροετοίμαστη να αντιμετωπίσει αυτή την πρωτόγνωρη οικονομική κατάρρευση. Μέσα σε ελάχιστο χρόνο επιχειρηματικοί κολοσσοί «πτώχευσαν». Παγκόσμιες τράπεζες με αμύθητα περιουσιακά στοιχεία ανακάλυψαν ότι «δεν έχουν πια τίποτε» και κατέρρευσαν.  Πλούσια και ισχυρά κράτη υποχρεώθηκαν να υπερδανειστούν για να επιβιώσουν. Αδύναμα κράτη παραπαίουν στο μεταίχμιο της πτώχευσης. Κάποιες κυβερνήσεις κήρυξαν στάση πληρωμών και ομολόγησαν τη χρεοκοπία των κρατών τους. Οι ειδικοί ομιλούν για παγκόσμια ύφεση στην οικονομία, η οποία δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί πόσο θα διαρκέσει. Η μια μετά την άλλη οι κυβερνήσεις εξαγγέλλουν πρωτοφανή λιτότητα για τους πολίτες, βυθίζοντας τα νοικοκυριά σε φτώχια και ανέχεια. Χιλιάδες εργαζόμενοι χάνουν καθημερινά την εργασία τους και πέφτουν σε διαρκή ανεργία. Οι κρατικές αρωγές πρόνοιας είτε περιορίζονται είτε καταργούνται, ώστε να πλανάται πάνω από τους ενδεείς και οικονομικά αδύναμους το φάσμα της εξαθλίωσης και αυτού ακόμη του θανάτου.
      Ο πλούτος του κόσμου «εξαφανίστηκε» εν ριπή οφθαλμού! Ο ιδρώτας και ο κόπος δισεκατομμυρίων ανθρώπων «έγινε καπνός». Φυσικά δεν εξατμίστηκε, αλλά άλλαξε χέρια. Μπήκε στα σκοτεινά θυλάκια των επιτηδείων, οι οποίοι δημιούργησαν αυτή την κρίση με σκοπό να αρπάξουν τους θησαυρούς των εθνών. Όσον αφορά τις συνέπειες αυτών που ευθύνονται για την κρίση, ούτε λέξη δεν έβγαλε κανένας ηγέτης. Αντίθετα έσπευσαν να τους «βοηθήσουν» από τα κρατικά ταμεία για να μη πτωχεύσουν οι επιχειρήσεις τους! Αφού καταβρόχθισαν τον πλούτο των ιδιωτών έβαλαν στο χέρι και τα κρατικά αποθέματα, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τεράστια δημοσιονομικά προβλήματα στις ανά τον κόσμο κυβερνήσεις.   
   Μέσα από αυτή τη λαίλαπα πρόβαλλαν κάποιοι «σωτήρες» της ανθρωπότητας. Με τις «συνταγές» τους προτείνουν λύσεις για το παγκόσμιο οικονομικό πρόβλημα. Ποιοι είναι όμως αυτοί οι «σωτήρες»; Δυστυχώς είναι εκείνοι που δημιούργησαν το χάος! Οι θεωρητικοί και πρακτικοί του νεοφιλελευθερισμού! Αυτοί που θεμελίωσαν τη σύγχρονη μορφή του καπιταλιστικού συστήματος στα πλαίσια της παγκοσμιοποιήσεως, της εφιαλτικής δηλαδή «Νέας Τάξεως Πραγμάτων»!
       Η οικονομική θεωρία του νεοφιλελευθερισμού στηρίζεται στα διδάγματα του δυτικοευρωπαϊκού διαφωτισμού, σύμφωνα με την οποία πρέπει να αφεθεί το εμπόριο να λειτουργήσει εντελώς ελεύθερο από οποιαδήποτε κρατική παρέμβαση, στηριζόμενο αποκλειστικά στους «νόμους της αγοράς», δηλαδή την προσφορά και τη ζήτηση αγαθών. Ο παράγων άνθρωπος δεν έχει κανένα ρόλο σε αυτή τη διαδικασία, διότι τα πάντα κανονίζονται από την ίδια την αγορά. Πρακτικά αυτό σημαίνει πως το κέρδος και ο υλικός πλούτος είναι το απόλυτο ζητούμενο. Ο άνθρωπος παραμένει απλός θεατής των άτεγκτων «νόμων της αγοράς».
      Οι όποιοι συναισθηματισμοί δεν έχουν θέση σε αυτή τη διαδικασία. Ο αδύναμος πρέπει να συντριβεί διότι έτσι επιτάσσουν οι «νόμοι της αγοράς». Όποιος αντέξει θα προχωρήσει, όποιος σκοντάψει θα μείνει πίσω. Στο νεοφιλελευθερισμό δεν υπάρχει χώρος για κοινωνική στήριξη, αλληλεγγύη και βοήθεια. Αυτές οι έννοιες όχι μόνο είναι άγνωστες μα και αντίθετες με τη φιλοσοφία και πρακτική του. Ιδιαιτέρως η θεία έννοια της αγάπης μυκτηρίζεται ως ανόητο συναίσθημα για τους αφελείς και όσους δεν προσβλέπουν στην οικονομική «πρόοδο» της ανθρωπότητας! Πρόκειται ολοφάνερα για την εφαρμογή του νόμου της ζούγκλας στην ανθρώπινη κοινωνία και τις διανθρώπινες σχέσεις. Τα τελευταία δραματικά γεγονότα δείχνουν ξεκάθαρα πως τα αδηφάγα όρνεα του διεθνούς νεοφιλελευθερισμού δε διστάζουν να καταπιούν τον παγκόσμιο πλούτο, αδιαφορώντας αν θα οδηγήσουν στο λιμό, στην εξαθλίωση και το θάνατο εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, φτάνει να γεμίσουν τα θησαυροφυλάκιά τους! Η άθλια τακτική του όχι μόνο δεν προμηνάει πρόοδο στην ανθρωπότητα, αλλά φρικαλέο πισωγύρισμα στον πιο ακραίο πρωτογονισμό! 
      Όσοι ασχολούνται με τα θέματα της διεθνολογίας δεν είναι δύσκολο να διακρίνουν την οργανωμένη συνωμοσία κατά της ανθρωπότητας από τη διεθνή σπείρα της δύναμης και του χρήματος, η οποία έχει βάλλει στόχο της την ολοκληρωτική κατάκτηση του κόσμου. Κύρια πρακτική της ο νεοφιλελευθερισμός, ο οποίος τσακίζει τις αντιστάσεις των αδύναμων λαών και τους υποδουλώνει σταδιακά και τους κάνει υποχείριους αυτών που βρίσκονται στα σκοτεινά παρασκήνια. Τα πάντα κινούνται βεβαίως στα πλαίσια μια διεθνούς «νομιμότητας», και η θηριώδης αδηφαγία τους βαπτίζεται «πρόοδος»! Με εξωφρενική κυνικότητα διαλαλούν πως η νεοφιλελεύθερη πρακτική θα φέρει την πολυπόθητη ευημερία στην ανθρωπότητα. Δεν κάνουν τον κόπο να  μας εξηγήσουν πώς στις χώρες λόγου χάριν της Ασίας, όπου ακμάζει οργιαστικά η παραγωγή και η συσσώρευση πλούτου είναι ασύλληπτη, οι πληθυσμοί δεν απολαμβάνουν (έστω στο ελάχιστο) τους καρπούς των τιτάνιων κόπων τους. Αυτοί οι πραγματικοί δημιουργοί του «οικονομικού θαύματος» του ασιατικού νεοφιλελευθερισμού μένουν αμέτοχοι των αστρονομικών κερδών των πολυεθνικών και κυριολεκτικά λιμοκτονούν! Δε μας δικαιολογούν πως στις «μητροπόλεις» του νεοφιλελευθερισμού (Νέα Υόρκη, Λονδίνο, κλπ.) «κατοικούν» εκατομμύρια άνθρωποι σε χαρτόκουτα και υπονόμους!    
       Όσοι έχουμε τη δυνατότητα να βλέπουμε τη φρικιαστική αυτή κατάσταση από την πλευρά της χριστιανικής κοινωνιολογίας διαπιστώνουμε δυστυχώς πως η νεοφιλελεύθερη ιδεολογία και πρακτική είναι γνήσιο τέκνο της αποστατημένης Δύσεως, φυσική μετεξέλιξη της ευρωπαϊκής φιλοσοφίας, η οποία αποθεώνει την  ατομική εγωπάθεια και θέτει ως κέντρο και μέτρο σύγκρισης πάντων το άτομο! Έστω για παράδειγμα τα άθλια φιλοσοφήματα του παράφρονα Νίτσε, για τον οποίο δεν υπάρχει ο «άλλος» και ο οποίος εισηγείται τη συντριβή των αδυνάτων, «για να προχωρήσει η ανθρωπότητα στην πρόοδο». Οι αδύνατοι κατά τον σχιζοφρενή φιλόσοφο είναι ανασταλτικός παράγων προόδου, επιζήμιοι για το κοινωνικό σύνολο και ως εκ τούτου πρέπει να εξολοθρευτούν! Παρόμοιο είναι και το «διάγγελμα» του διαβόητου «πατριάρχη του μηδενισμού» Ζαν Πωλ Σαρτρ: «ο άλλος είναι η κόλασή μου»! Ιδού λοιπόν τα σπέρματα του νεοφιλελευθερισμού! Αλλά υπάρχουν και χειρότερα: Αποκορύφωμα της νιτσεϊκής και μηδενιστικής φιλοσοφίας είναι αναμφίβολα τα φρικώδη διδάγματα των θεμελιωτών του νεοσατανισμού Aleister Crowley και Anton LaVey. Στη «Βίβλο του Νόμου» του πρώτου και στη «Σατανική Βίβλο» του δευτέρου διδάσκεται χωρίς κανένα όριο η αρχή: «Κάνε ό, τι θέλεις, υπέρτατος νόμος είναι η θέλησή σου»!
       Κάνοντας τους απαραίτητους συσχετισμούς, διαπιστώνουμε με θλίψη, πως ο σύγχρονος κόσμος, έχει επιλέξει ως «ευαγγέλιό» του τις σατανιστικές βίβλους και οδηγό το Γερμανό παράφρονα και θεωρητικό του θηριώδους ναζισμού! Δεν έχουμε καμιά  αμφιβολία πως η κυρίαρχη ιδεολογία της «Νέας Εποχής» και της «Νέας Τάξεως Πραγμάτων» έχει σατανική υφή, και οδηγεί με σχέδιο «κατά διαβόλου» ολοταχώς την ανθρωπότητα. Ο νεοφιλελευθερισμός, επίσης, το οικονομικό σύστημα της «Νέας Εποχής», έχει αναμφίβολα νιτσεϊκές και σατανιστικές ιδεολογικές καταβολές, έχοντας ως στόχο την ολοκληρωτική οικονομική υποταγή του κόσμου στο νεοταξικό στάτους, το οποίο, αν μη τι άλλο, μπορεί να θεωρηθεί ως η προδρομική εποχή του μιαρού Αντιχρίστου. Η νεοφιλελεύθερη αρχή «κάνε ότι θέλεις ανεμπόδιστα στην οικονομική σου δραστηριότητα» έχει σαφώς δαιμονική  προέλευση,  συνθλίβοντας και εξουθενώνοντας,  δια της ασυδοσίας, τα αδύναμα πρόσωπα.
     Το δήθεν «χριστιανικό» πρόσωπο του νεοφιλελευθερισμού, όχι μόνο δεν έχει σχέση με τη φιλάνθρωπο διδασκαλία του Χριστού, αλλά είναι δόλιο προσωπείο, το οποίο του φορούν κάποιοι για να ξεγελούν τους αφελείς, ως εφαρμογή δήθεν της χριστιανικής ελευθερίας! Η προτεσταντική στήριξη του αντίχριστου νεοφιλελευθερισμού αποτελεί μια από τις πιο φρικτές ύβρεις κατά του αυθεντικού Χριστιανισμού και κατά του ιδίου του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ο Οποίος ήρθε στον κόσμο για να καταλύσει το κράτος του διαβόλου, να μεταβάλλει την ανθρωπότητα από την κτηνώδη κατάσταση, που την είχε καταντήσει η αμαρτία, σε κοινωνία αγάπης και συναδελφώσεως, να δώσει ισότιμη αξία σε κάθε ανθρώπινο πρόσωπο, για το οποίο έχυσε το τίμιο αίμα Του. Μόνον Αυτός «ουκ επαισχύνεται αδελφούς καλείν» (Εβρ.2,11) όλους τους «ελαχίστους» (Ματθ.25,40) των ανθρώπων, ως «υιούς του Πατρός» Του (Ματθ.5,45), τους οποίους οι θιασώτες του νεοφιλελευθερισμού θεωρούν άχθος και εμπόδιο για την «οικονομική ανάπτυξη». Ο Θεός δεν κάνει διακρίσεις, αλλά, «τον ήλιον αυτού ανατέλλει επί πονηρούς και αγαθούς και βρέχει επί δικαίους και αδίκους» (Ματθ.5,45). Το κάθε ανθρώπινο πρόσωπο, ανεξάρτητα από την όποια θέση βρίσκεται στη κοινωνία, είναι «υιός και κληρονόμος Θεού, διά Χριστού» (Γαλ.4,7), διακεκριμένο μέλος του εκκλησιαστικού σώματος, ως «κολλώμενος τω Κυρίω» (Α΄Κορ.6,17), απολαμβάνοντας αδιάκριτα τις ευλογίες του Θεού. Διακρίσεις κάνει η δαιμονική πλεονεξία, η οποία είναι η μήτρα όλων των κακοδαιμονιών στην ιστορία του ανθρωπίνου γένους. 
Ο αντίποδας της νεοφιλελεύθερης φρικαλεότητας είναι ο ορθόδοξος χριστιανικός κοινωνισμός, ο οποίος στηρίζεται στη θεώρηση του ανθρωπίνου προσώπου ως εικόνα του Θεού, στην ασκητική της αυτάρκειας, στην άσκηση της αγάπης και στην προοπτική της εν Χριστώ μεταμορφώσεως του κόσμου. 
Κάθε μορφή, τέλος, δαιμονοκρατίας, μια από τις οποίες είναι και ο νεοφιλελευθερισμός, αποτελεί θλιβερό τεκμήριο, ανατριχιαστική διαπίστωση, ότι ο κόσμος ακόμη (και δε γνωρίζουμε για πόσο ακόμη) «εν τω πονηρώ κείται»  (Α΄Ιωάν.5,19) και αντιστέκεται στην εν Χριστώ καθολική απολύτρωσή του. Η εθελούσια αυτοτιμωρία του κόσμου, λόγω της εμμονής του στο κακό, συνθέτει και τη διαχρονική τραγωδία του!
πηγή: antiairetikos